“Ik had nooit gedacht dat ik met mijn diploma doktersassistente zo’n mooie overstap naar de gehandicaptenzorg kon maken.”

Na ruim achttien jaar bloed prikken in het ziekenhuis wilde Monique iets anders. Maar helemaal opnieuw beginnen? Dat hoefde gelukkig niet. Dankzij haar diploma als doktersassistente kon ze via het Anders Opgeleid-traject van De Twentse Zorgcentra de overstap maken naar de gehandicaptenzorg. Inmiddels heeft ze binnen de organisatie verschillende functies ontdekt en blijft ze zich ontwikkelen.

Een nieuwe richting, zonder opnieuw te beginnen

Monique heeft een diploma als doktersassistent en ging na haar opleiding aan de slag als laborant bloedafname in het ziekenhuis in Almelo. Ook was ze het vaste gezicht op De ColckHof in Almelo, een zorgpark en dienstencentrum van De Twentse Zorgcentra, waar ze bij cliënten bloed prikte. Toch begon er na al die jaren iets te kriebelen. Ze wilde iets anders. In november 2024 bezocht ze Van Contact naar Contract, een evenement van De Twentse Zorgcentra waar geïnteresseerden kennis konden maken met de verschillende mogelijkheden binnen de organisatie. Daar ontdekte ze dat ze met haar diploma als doktersassistente de overstap naar de gehandicaptenzorg kon maken, zonder helemaal opnieuw aan een opleiding te hoeven beginnen.

Via het Anders Opgeleid-traject kon Monique direct als begeleider aan de slag. Ze hoefde geen volledige nieuwe opleiding te volgen, maar volgde van maart 2025 tot december 2025 een opleiding waarin ze twee aanvullende certificaten behaalde: Ondersteunen en begeleiden in de maatschappelijke zorg en Ondersteunen bij participatie, wonen en huishouden in de maatschappelijke zorg. Vervolgens startte ze als begeleider op een groepswoning op zorgpark ’t Bouwhuis in Enschede, voor volwassenen met een matige verstandelijke beperking.

Werken en leren tegelijk

Voor het behalen van haar certificaten ging Monique naar het Deltion College in Zwolle. De combinatie van werken en leren vond ze best pittig. Tegelijkertijd merkte ze hoe waardevol het was om wat ze op school leerde meteen in de praktijk toe te passen. “Doordat ik tegelijkertijd op een groep werkte, kon ik wat ik leerde meteen toepassen. Ik kreeg hierdoor ook steeds meer vertrouwen in mijn rol als begeleider.”

Een van de opdrachten die haar is bijgebleven, was het organiseren van een kranslegging als onderdeel van haar examen. Vanuit De Twentse Zorgcentra was gevraagd of iemand uit haar groep samen met een paar bewoners hieraan wilde deelnemen. Monique maakte hier een examenonderdeel van voor het onderdeel ondersteunen bij participatie in de maatschappelijke zorg. Voor haar was dit een mooie manier om te laten zien wat participeren in de maatschappij betekent. Het ging daarbij niet alleen om de activiteit zelf, maar vooral om de manier waarop ze de bewoners hierin ondersteunde: wat kunnen zij zelf, waarbij is ondersteuning nodig en hoe sluit je aan bij wat iemand nodig heeft? De opdracht leerde haar om op een andere manier naar zorg te kijken. Haar ervaringen waren bovendien niet alleen waardevol voor haarzelf. Monique gaf aan wat zij lastig vond en waar volgens haar verbeteringen mogelijk waren. Naar aanleiding van haar ervaringen zijn binnen de opleiding ook een aantal zaken aangepast.

“Ik vind het mooi dat ik mezelf binnen De Twentse Zorgcentra kan blijven ontwikkelen en verschillende dingen kan doen. Ik ben hier nog lang niet uitgeleerd!”

Niet meteen oplossen, maar eerst kijken

Op de groep ontdekte Monique al snel dat haar werk anders was dan ze gewend was. In haar vorige werk draaide het vooral om medische zorg en handelingen. Als begeleider staat juist het contact met cliënten centraal. “Hier kijk je niet alleen naar wat iemand nodig heeft, maar ook naar wie iemand is, wat iemand zelf kan en hoe je daar als begeleider bij aansluit. Dat past goed bij mij. Ik merk dat ik veel plezier haal uit het contact met cliënten en uit de tijd die ik voor hen kan nemen”, vertelt Monique. “De overstap leerde mij bovendien iets nieuws over mijzelf. Zo heb ik ontdekt dat ik heel goed geduld kan bewaren. En ik heb geleerd om niet altijd meteen naar een oplossing te zoeken, maar eerst te kijken, te luisteren en aan te sluiten bij wat een cliënt nodig heeft. Juist dat vind ik mooi aan het werk in de gehandicaptenzorg.”

Een avond om nooit te vergeten

Het werken op verschillende plekken heeft Monique geholpen om te ontdekken wat ze zo leuk vindt aan de gehandicaptenzorg: contact maken, samen dingen beleven en zien waar cliënten plezier aan beleven. Een van de momenten die haar het meest is bijgebleven, is Oud & Nieuw vorig jaar. Op de groep zouden drie cliënten blijven en Monique had die avonddienst van 18.00 tot 01.00 uur. Ze wilde er voor hen een bijzondere avond van maken. “Maar om nu met z’n vieren in een huis te gaan zitten, leek mij ook niet heel leuk. Ik stelde voor om de cliënten mee naar mijn huis te nemen. Uiteraard gebeurde dit in overleg met en met toestemming van de betrokkenen.”

Samen met haar gezin en vrienden vierde ze de jaarwisseling. De cliënten genoten volop. “Ze hadden echt een avond van hun leven”, vertelt Monique. “Maar ik heb zelf ook enorm genoten. Dat zijn de momenten waarop ik denk: hiervoor doe ik dit werk.”

Steeds meer mogelijkheden

Na anderhalf jaar op de groep zag Monique een interne vacature voor tandartsassistente voor twaalf uur per week. Ze besloot te solliciteren en werd aangenomen. Een mooie nieuwe stap, waarin haar eerdere ervaring in de zorg en haar interesse in tandheelkundige zorg samenkomen. Als tandartsassistente werkt ze op een andere manier dan op de woongroep, maar ook hier staat het contact met cliënten centraal. Ze begeleidt cliënten tijdens hun tandartsbezoek en zorgt ervoor dat zij zich zo prettig en veilig mogelijk voelen. “Ik vind het leuk dat ik mezelf binnen De Twentse Zorgcentra kan blijven ontwikkelen en verschillende dingen kan doen. Zo werk ik de overige uren flexibel binnen De Twentse Zorgcentra. Als flexwerker kun je zelf je uren bepalen en waar en wanneer je gaat werken. Ik probeer wel regelmatig op dezelfde groepen te werken, zodat cliënten mij ook een beetje als een vast gezicht leren kennen”, vertelt Monique.

Die afwisseling bevalt haar goed. Zo werkt ze regelmatig in het restaurant op ’t Bouwhuis, bij Tafeltje Vier en op verschillende plekken binnen de dagbesteding. Door het flexwerken leert ze verschillende cliënten en collega’s kennen en krijgt ze een breed beeld van de organisatie.

Tal van mogelijkheden

Voor Monique is haar overstap naar de gehandicaptenzorg dan ook geen kwestie geweest van alles achterlaten en opnieuw beginnen. Ze nam haar kennis en ervaring mee, leerde nieuwe dingen en ontdekte ondertussen nieuwe kanten van zichzelf. Van bloedafname naar begeleiding, van de woongroep naar de tandartspraktijk en flexibel werken op verschillende plekken: Monique blijft kijken naar wat bij haar past. “Ik vind het mooi dat er binnen De Twentse Zorgcentra zoveel mogelijkheden zijn. Je kunt verschillende dingen doen en jezelf blijven ontwikkelen. Dat maakt dat ik hier nog lang niet ben uitgeleerd”, besluit