“Je krijgt zoveel liefde terug” – Annette vond haar plek in de gehandicaptenzorg.

Een kek blousje, een polonaise en een flinke dosis plezier. Annette Kikkert had nog nooit carnaval gevierd. Tot ze op Den Alerdinck 8 kwam werken. Inmiddels weet ze: werken in de gehandicaptenzorg is veel meer dan alleen zorg verlenen. Het is er zijn, meedoen, lachen, verzorgen en samen de dag zo fijn mogelijk maken.

Annette maakte in 2023 de overstap van de horeca naar De Twentse Zorgcentra. Een grote verandering, maar wel één waar ze nog iedere dag blij van wordt. Inmiddels werkt ze als persoonlijk begeleider op Den Alerdinck 8 in Almelo, een IV&V-locatie waar begeleiding en verzorging nauw met elkaar verbonden zijn. “Je krijgt zoveel liefde van de cliënten. Daardoor wil ik ook graag een stukje liefde teruggeven.”

Van de horeca naar de gehandicaptenzorg

Jarenlang werkte Annette in de horeca. Ze hield van het contact met mensen, de gezelligheid en de reuring. Maar op een gegeven moment begon er iets te knagen. Ze haalde steeds minder voldoening uit haar werk en wilde graag iets doen waarin ze meer voor mensen kon betekenen. Haar zusje werkte bij De Twentse Zorgcentra. “Mijn zusje bracht mij op het idee om eens aan de zorg te denken. Ik stuurde een open sollicitatie, werd vrij snel aangenomen en begon als aspirant-leerling op een woongroep op zorgpark ’t Bouwhuis in Enschede. Dat bleek een fijne manier om de overstap te maken. Eerst werken, ervaring opdoen en daarna de opleiding volgen. Je bent al ingewerkt voordat je naar school gaat en weet wat er van je verwacht wordt. Dat vond ik heel prettig.”

Een bewuste stap

Haar keuze voor de gehandicaptenzorg kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Annette heeft zelf ervaren hoe het is om dichtbij iemand met een beperking te staan. Haar dochter had een metabole ziekte en overleed op achtjarige leeftijd. Die ervaring speelde mee in haar wens om iets voor mensen met een verstandelijke beperking te betekenen. “Ik was nog niet klaar met ‘zorgen voor’, maar ik wilde wel graag iets doen waarin ik voor mensen kon betekenen.”

De combinatie van een opleiding, vier dagen werken en een druk gezinsleven was soms aanpoten. Toch lukte het. Na haar eerste jaar op zorgpark ’t Bouwhuis maakte Annette de overstap naar een woongroep in Vriezenveen, ook onderdeel van De Twentse Zorgcentra. Hier wonen jongeren en dat beviel haar goed. Ze houdt van de humor, de gezelligheid en het contact. Sinds januari 2026 werkt Annette op Den Alerdinck 8, een woongroep in Almelo, midden in de wijk Schelfhorst. “Ik heb eerst een dag meegekeken en het voelde meteen goed. Heel belangrijk, want dat gevoel moet je gewoon hebben bij een groep.”

“Ik vind het belangrijk om de dag zo waardevol mogelijk voor ze te maken.”

 

Een groep met verschillende zorgvragen

Den Alerdinck 8 is een groepswoning voor acht jongvolwassenen met een lichte tot matige verstandelijke beperking. Iedere cliënt heeft een eigen appartement. De groep is divers en ook de zorgvragen verschillen. Twee cliënten zitten volledig in een rolstoel en twee cliënten gedeeltelijk. Daarnaast zijn er cliënten met diabetes of een maagsonde. De zorg is daardoor heel afwisselend: van ondersteuning bij de persoonlijke verzorging en medicatie tot verpleegtechnische handelingen, samen ontbijten, koken en een praatje maken. Juist die combinatie spreekt Annette aan. “Ik ben echt een verzorgend type. Niks is mij te gek. Ik vind het fijn om met verpleegtechnische dingen bezig te zijn, maar ook de begeleiding vind ik leuk. Het één kan hier eigenlijk niet zonder het ander.”

Een vroege dienst begint met twee medewerkers. Samen wordt gekeken wat er die ochtend moet gebeuren. Cliënten worden geholpen met opstaan, wassen of douchen en medicatie. Annette vertelt: “Waar iemand het zelf kan, doet diegene het zelf. Waar ondersteuning nodig is, springen we bij. Daarna wordt er samen ontbeten en vertrekken de cliënten naar de dagbesteding. In een late dienst begint het tweede deel van de dag. Cliënten komen thuis, er wordt koffiegedronken en bijgepraat. Daarna wordt er gekookt en wie wil, kan erbij staan. Vervolgens douchen, pyjama aan en lekker naar de eigen studio. ’s Avonds drinken we nog een glaasje cola en eten we een bakje chips. Zo probeer ik samen met mijn collega’s echt een thuisgevoel te creëren.”

‘Je krijgt zoveel liefde terug’

Het mooiste aan haar werk? Daar hoeft Annette niet lang over na te denken. “De liefde die je van de cliënten terugkrijgt. Als je de volgende dag weer op je werk komt en iemand zegt: ‘Annette, ben je er ook weer gezellig?’ En dan krijg je een lekkere plakkus. Heerlijk toch?” Voor Annette werkt het twee kanten op. Zij zorgt voor de cliënten, maar krijgt daar ook veel voor terug. “Ik vind het belangrijk om de dag zo waardevol mogelijk voor ze te maken. Als ik een stapje extra kan zetten, doe ik dat. Graag zelfs.”

En toen was er carnaval…

Over een stapje extra gesproken. Toen de cliënten vorig jaar carnaval gingen vieren, besloot Annette gewoon mee te gaan. Ze had het nog nooit gevierd en had dus ook geen idee wat ze kon verwachten. “Ik trok een kek blousje uit de kast en daar ging ik. Met een big smile heb ik de hele dag rondgelopen. Ik heb zo genoten! Het is echt zo mooi om te zien wat een passie de cliënten hebben voor dit feest. Toen dacht ik echt: dit is toch waarom je de zorg in gaat? Fantastisch!”

“Ik krijg bij De Twentse Zorgcentra alle ruimte om mezelf te ontwikkelen en steeds een volgende stap te zetten.”

Steeds meer leren over zorg

Annette leert iedere dag in haar werk. Niet alleen over de gehandicaptenzorg, maar ook over zichzelf. Toen ze bij De Twentse Zorgcentra begon, wilde ze in eerste instantie de opleiding Maatschappelijke Zorg volgen. Tijdens haar gesprek met Yolande, adviseur Leren & Ontwikkelen, kwam al snel naar voren dat haar hart meer bij de verzorgende kant van het vak ligt. “Yolande zei tegen mij: ‘Als ik jou zo aanhoor, moet jij absoluut de opleiding Verzorgende IG doen. Ik merk aan alles dat daar ook echt je hart ligt.’ En dat klopt. En nu ben ik klaar voor de volgende stap: in september start ik met de opleiding Verpleegkunde.” Daarnaast leert Annette ook het af en toe wat rustiger aan te doen. Ze vertelt: “Ik ben iemand die best veel doordendert en altijd maar doorgaat. Van de cliënten heb ik geleerd dat ik niet de hele dag hoef te hollen. Soms moet je gewoon even tegen jezelf zeggen: kom maar hier, geniet maar even van dit moment. Ook thuis merken ze dat. Mijn zoon zei laatst: ‘Sinds jij in de zorg werkt, ben je een stuk relaxter geworden.’ En dat klopt ook wel.”

Gewoon doen

Wie twijfelt over een overstap naar de gehandicaptenzorg, krijgt van Annette geen ingewikkeld advies: ‘Gewoon doen’. “De Twentse Zorgcentra is een grote organisatie, dus er is veel mogelijk. Als iets niet bij je past, wordt er gekeken wat wel geschikt is. Ik voel me erg gesteund, zowel door mijn team als door de organisatie.” Als Annette haar werk in drie woorden moet omschrijven, kiest ze voor: voldoening, elke dag leren en de beste tijd creëren. En dat laatste doet ze het liefst samen met de cliënten. Soms met een kop koffie. Soms met een bakje chips. En soms gewoon in de polonaise.