Vrijwilliger Maurits bij Atelier BoWi

Toen ik begin 2011 werkloos werd kreeg ik veel vrij tijd die ik ook graag nuttig wilde besteden. Ik ben 62 jaar, woon samen met mijn partner Henriëtte. Samen hebben we vijf kinderen. Thuis zitten en niets doen is niets voor mij dus ben ik gaan uitzoeken wat voor vrijwilligers werk ik zou kunnen gaan doen.

 

Via Koen, de zoon van Henriëtte, die op het Bouwhuis werkt hoorde ik van het schildersatelier. Het leek mij wel een heel mooi idee om daar vrijwilliger te zijn omdat ik zelf ook schilder en ik graag met mensen omga. Ik heb contact gezocht met het Bouwhuis en kon in het atelier helpen op de donderdagen.

 

Het werken met de bewoners die s ‘morgens of s ‘middags  komen is bijzonder leuk. In het begin was het wel eerst wennen aan elkaar, maar nu s ‘morgens bij binnenkomen is het eerst wat voor me ligt zijn de boekjes en schriftjes om te lezen en horen wat ze allemaal gedaan hebben of nog gaan doen.

En kom ik een keer een beetje aan de late kant dan wordt er meteen al gevraagd ”komt Maurits niet?”

We maken het altijd gezellig, de muziek staat aan en je kunt wel raden welke cd’s er worden gedraaid K3, Jan Smit enz.

 

Het is mooi om te zien wat voor een leuke en mooie werkstukken er worden gemaakt. Het geeft mij een warm gevoel als ik zie hoe ze bezig zijn en ik hun daar in kan stimuleren en helpen. Je krijgt zoveel voor terug, het toch fantastisch dat je een knuffel krijgt omdat ze het zo naar de zin hebben en het werkstuk mooi is geworden.

 

Pas hebben we een tentoonstelling gehad in De Bond in Oldenzaal en als je ziet hoe trots ze zijn tijdens de opening omdat hun schilderijen daar hangen dan hoop ik dat ik nog jaren mag blijven doen.