Bewoonster Hetty en vrijwilliger Lia

Maak kennis met Lia Lubbers, vrijwilligster van Hetty

 

In het najaar van 2005 maakte Lia Lubbers voor het eerst kennis met Hetty. Toen een dame van eind zestig, in de rotsvaste overtuiging dat ze nu, na een lang arbeidzaam leven eindelijk van haar pensioen mocht genieten.

 

"Als vrijwilligster bezoek ik haar wekelijks enkele uurtjes om haar vrije tijd wat extra invulling te geven. Hetty heeft haar vertrouwde omgeving in een woongroep aan de Ulenkateweg en voelt zich daar buitengewoon thuis. Inmiddels telt Hetty 75 jaren en heeft vorig jaar haar 40 jarig jubileum op de LosserHof gevierd. Vooral op dat laatste is ze beretrots. Hetty weet altijd fier te vertellen hoelang ze precies op de LosserHof verblijft. En met precies bedoel ik: op de dag nauwkeurig!

Tellen kan ze als de beste, ook gedenkdata, feestdagen en bijzondere gebeurtenissen weet ze zich goed te herinneren. Hetty is erg creatief, ze borduurt, tekent en kleurt dat het een lieve lust is. Hoewel al een dame op leeftijd hebben insecten altijd haar volle aandacht met als favoriet de spin. Deze staat met stip op plaats één.

 

Het zou niet gepast zijn te vertellen dat ze een beetje nieuwsgierig is, maar Hetty wil wel graag alles weten. Hoewel Hetty erg van structuur en regelmaat houdt, probeer ik af en toe iets nieuws te ondernemen. Doorgaans vergt het een poosje om haar vertrouwd te maken met een idee of voorstel. Mijn eerstvolgende doel is een ritje met de trein. Vice-versa van Oldenzaal naar Hengelo is al een overwinning. Als aanloop zijn we al wezen koffiedrinken in de stationsrestauratie, erg aan te bevelen trouwens.

 

Gebruikelijk starten we onze middag met een wandeling en een kopje cappuccino, regelmatig met iets lekkers erbij. Met heel veel aandacht voor haar omgeving weet Hetty altijd in detail te vertellen waar er veranderingen zijn aangebracht. Meestal volgt er daarna een knutseluurtje in de meest brede zin. Momenteel is het kleurboek met stickers erg in trek. Ik probeer daarbij tussen neus en lippen door wat stof te verzamelen voor de thema’s in Hetty’s levensboek. Een geweldig leuke manier om wat herinneringen op te halen en haar de gelegenheid te geven haar eigen verhaal te doen. Uit de verschillende fragmenten die dan ter sprake

komen, vat ik een stukje samen over haar verleden. Ik pak daarbij telkens een willekeurig thema en samen versieren we vervolgens de pagina’s. Zo maken we samen van haar levensboek een scrabbook. Af en toe lees ik een stukje voor en merk daarbij dat bepaalde vertelsels dan een blijvend plekje hebben gekregen. Haar verhaal staat beschreven, het ligt vast! Inhoudelijk hoef ik het met haar dan niet meer over dat onderwerp te hebben. Voor haar is het dan af!"